Λύκειο Ελληνίδων – Παράρτημα Αργοστολίου- και Ίδρυμα «Σταύρος Σ. Νιάρχος»
Ευρυδίκη Λειβαδά
– Ντούκα
Ο,τιδήποτε πηγάζει από τη ζωή μέσα στους χρόνους και ανθίσταται με εμμονή σε φθοροποιούς δυνάμεις συμβάλλει στη σύνθεση του σύγχρονου τρόπου ζωής. Έτσι, δεν αποκόβεται από τις δράσεις των ημερών που έφυγαν ανεπιστρεπτί, αλλά αποτελεί αναπόσπαστη συνέχισή τους. Εκεί εδρεύει η λαϊκή παράδοση και ο λαϊκός πολιτισμός με όλα τα συνακόλουθά τους. Σε αυτά οφείλουμε την αρμονική αλληλουχία των γενεών, οι οποίες μέσα από αυτήν ακριβώς την άρρηκτη, συνεχή ακολουθία, κατανοούν βαθιά την ιστορία και την πνευματικότητα, και διασφαλίζουν με τον καλύτερο τρόπο τον σχηματισμό του μοναδικού «πολιτιστικού μοντέλου», αυτού που μέσα από τις ποικίλες, συνειδητές ή μη πολλές φορές, αντιστάσεις του, διαφοροποιείται από τις μάζες έχοντας το ίδιο προσλάβει την δική του «χρωματική» φυσιογνωμία. Η συνεργασία των λαών και η αλληλεξάρτηση τού ενός από τον άλλο στην υπηρεσία τής πραγματικότητας τής ασύνορης παγκόσμιας κοινότητας, συνεπάγεται την αποδοχή και τον σεβασμό όλων των «πολιτιστικών μοντέλων». Προς αυτήν την πολύμορφη κατεύθυνση κινούνται οι πολιτιστικοί σύλλογοι, μεταξύ των οποίων και το μακρόβιο Λύκειο Ελληνίδων.
Το Τοπικό Παράρτημα του Λυκείου έχει για χρόνια καταδείξει τη συνέπεια που το διακρίνει. Πέρα από την ακούραστη συμμετοχή του σε επετείους, σε αναβιώσεις εθίμων και λαογραφικές καταγραφές, σε χορευτικές εκδηλώσεις κι αφιερώματα που αποσκοπούν στην προβολή και διάδοση της παράδοσής μας, έχει να επιδείξει και σημαντικό κοινωνικό έργο. Η προσφορά εργασίας των κυριών που απαρτίζουν το Δ.Σ. είναι αναντίρρητα άξια επαίνων και προσυπογράφει την ανοδική πορεία του Τοπικού Παραρτήματος. Η συλλογική προσπάθεια έχει φέρει πασιφανή θετικά αποτελέσματα που πολλές φορές έχουν επισημανθεί από την τοπική κοινωνία. Οι χορευτές που περιζώνουν τον πυρήνα του Λυκείου Αργοστολίου, σπόροι κι αυτοί της μεγάλης υπόθεσης του ζωντανού λαϊκού μας πολιτισμού, με υπευθυνότητα και ευαισθησία, με την αγάπη και το μεράκι τους κτίζουν τα θεμέλια του αύριο πατώντας γερά στο χτες, και συνεχίζουν το ήθος το Ελληνικό και τον υπερήφανο τρόπο ζωής μας.
Η ευγενής και πρόθυμη χειρονομία του Ιδρύματος «Σταύρος Σ. Νιάρχος», ενός ιδρύματος που πρόσφατα ενίσχυσε οικονομικά την επισκευή και συντήρηση της Φιλαρμονικής Σχολής Κεφαλληνίας, απέφερε στο Λύκειο Ελληνίδων ιδιόκτητη στέγη. Έτσι, το τοπικό Παράρτημα μετέφερε τα γραφεία και τις δραστηριότητές του επί της Λ. Βεργωτή, αρ. 70, εξέφρασε με ανακοίνωση στον τύπο τις ειλικρινείς ευχαριστίες του στο Ίδρυμα για την προσφορά του και αποφάσισε μεταξύ άλλων τον εντοιχισμό αναμνηστικής τής δωρεάς πλάκας και την καθιέρωση σε ετήσια βάση μουσικοχορευτικής εκδήλωσης «σε διαρκή μνήμη των χορηγών (Ίδρυμα «Σταύρος Σ. Νιάρχος)». Το Δ.Σ. του Λυκείου ευγνωμονώντας συνεχίζει: «Το Δ.Σ. και τα μέλη του πιστεύουν πάντοτε στην αξία της εθελοντικής προσφοράς, αποδέχονται τη χορηγία ως υψίστης αξίας και σημασίας κοινωνική ‘λειτουργία’ και χαίρεται που διαπιστώνει ότι και οι νεώτεροι είναι το ίδιο ευαίσθητοι και αντάξιοι των μεγάλων ευεργετών της πατρίδας μας και συνεχιστές μιας βαθιάς ριζωμένης εθνικής παράδοσης…».
Από την αρχαιότητα έως την σύγχρονη εποχή, άλλοτε με τη μορφή της χορηγίας και λειτουργίας, άλλοτε με αυτήν της ευεργεσίας και φιλανθρωπίας, οι αναντίρρητα ανιδιοτελείς ευγενείς πράξεις αυτές προβάλλουν –έστω και μετά τον θάνατο του κληροδότη- την Αγάπη στον Άνθρωπο και στον Τόπο. Και όλα αυτά γίνονται με «φώτα χαμηλωμένα». Χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Γιατί η πράξη με την πνευματική διάσταση, την ψυχική μεγαλοσύνη και τον υποσημαίνοντα πατριωτισμό είναι Ευεργεσία. Η μορφή δωρεάς που αλαζονικά αρέσκεται να αυτοαποκαλείται και επιδεικτικά ντύνεται «Ευεργεσία», που λεονταρίζει κομπαστικά και συνοδεύεται με ματαιόδοξα κι επίπλαστα απαστράπτοντα χαμόγελα και φλας, αποτελεί μια «φτηνή» –μέσα στον οργιώδη νεοπλουτισμό-, ωμή και άγρια πολεμική στρατηγική επιχειρηματικών συμφερόντων.
Η εκ δωρεάς απόκτηση από το Λύκειο μόνιμης στέγης φέρνει στην επιφάνεια, αφ’ ενός μεν το μεγάλο έργο και τις δραστηριότητες που έχει για χρόνια αναπτύξει το Λύκειο, αφ’ ετέρου την αξία και το μέγεθος της Ευεργεσίας αυτής που ανήκει στην πρώτη κατηγορία, αυτής χωρίς εισαγωγικά και εντυπωσιασμούς προς εξασφάλιση θαυμασμού κι επαίνων που ταΐζουν την κενοδοξία. Όπως όμως κι αν ειδωθεί η συγκεκριμένη πράξη της δωρεάς –είτε εκτιμώντας την κοινωνική, και όχι μόνο, προσφορά του Παραρτήματος Αργοστολίου του Λυκείου των Ελληνίδων, είτε αναγνωρίζοντας την αγαθοεργία του Ιδρύματος «Σταύρος Σ. Νιάρχος»- αυτός που ουσιαστικά βγήκε νικητής είναι ο διαιώνιος Πολιτισμός μας.